Renaissance

Lífið er dásemd.

Er sagður snjall & snotur, ungur í anda & efni, kátur & hnyttinn, ljúfur & kærleiksríkur, uppáfinningasamur, rómantískur, & skarpur & skapandi til munns & handa.

Sá sem sagði þetta, er búinn að fá borgað.

Hef átt láni að fagna & náð góðum árangri í starfi, eignast dásamleg börn sem ég hef fengið að sjá komast til manns, & fyrir það er ég taumlaust þakklátur.

Læt mig stöku sinnum dreyma um fagra & velgefna konu, sem kippir sér ekki við það að heyra samferðafólkið lýsa sér á hliðstæðum nótum & mér var lýst hér að ofan, hefur unnið fallega úr reynslu sinni & er fús til deila ávöxtunum með þeim sem kann að meta árangurinn að verðleikum.

Konan er enn ekki fundin, en ef ske kynni að hún leyndist hér, væri auðvitað búhnykkur ef hún grundvallaði viðhorf sín (á dagsgrundvelli a.m.k.) á víðsýni, kærleiksríkum sveigjanleika & húmor, & hæfilega hvatvís að auki.

Samkvæmt nýlegum athugunum mann(& kven)fræðinga, stenst framangreindur óskalisti ekki í veruleikanum, en draumóramenn láta sér aldrei segjast, & því held ég áfram að láta mig dreyma.

Skammdegið er á enda, & náttúran tekur nú undraverðum stakkaskiptum (sver það, sá fiðrildi á dögunum).